Brykieciarki BrikStar 30, 50, 70

Jakie materiały można brykietować?

Zakres zastosowań nie kończy się na drewnie. W zależności od przygotowania wsadu jedna maszyna może służyć jako brykieciarka do trocin, brykieciarka do słomy albo urządzenie do brykietowania odpadów włóknistych - różnego rodzaju celulozy materiałów sypkich i nie tylko.

Seria BrikStar 30, 50 i 70 może zagęszczać między innymi:

• trociny, wióry i pyły z większości gatunków drewna oraz z wybranych gatunków tropikalnych,
• rzepak, słomę zbóż i rozdrobnione rośliny energetyczne,
• łodygi lnu i konopi,
• rozdrobniony papier, pył papierowy, pył tekstylny i krótkie włókna, celuloza,
• wybrane odpady z nasion, ścieków i maku, niektóre pyły przemysłowe, pyły ze spalin, poliuretan oraz niektóre tworzywa kompozytowe, piana PUR i pochodne.

W zakładach z odpadem włóknistym maszyny te pracują także jako brykieciarki do papieru i celulozy. Materiał spoza tej grupy warto ocenić na próbce, ponieważ o przydatności decyduje zachowanie surowca pod naciskiem, a nie sama nazwa odpadu.

Jak działa BrikStar 50 krok po kroku?

Model BrikStar 50 działa w prostym, powtarzalnym cyklu hydraulicznym. Materiał trafia do zasobnika, układ podaje porcję do komory, tłok sprasowuje wsad bez lepiszcza, a gotowy brykiet trafia do pojemnika. Ciągłość procesu zależy od równomiernego podawania i utrzymania parametrów surowca.

Typowy przebieg pracy obejmuje:

1. podanie rozdrobnionego i suchego materiału do zasobnika,

2. kontrolę minimalnego poziomu wsadu przez czujnik,

3. sprasowanie materiału w komorze przez tłok hydrauliczny,

4. uformowanie cylindrycznego brykietu o średnicy 55 albo 65 mm,

5. odprowadzenie gotowego brykietu łukiem transportującym do pojemnika i powtórzenie cyklu.

Przygotowanie surowca do stabilnego brykietu

Stabilny brykiet zaczyna się od dwóch liczb. Wilgotność surowca do brykietowania powinna mieścić się w zakresie 8-15%, frakcja powinna być mniejsza niż 15 mm. Przy zbyt mokrym wsadzie brykiet traci spoistość, przy zbyt dużej frakcji komora napełnia się nierówno, a przy zbyt lekkim materiale rośnie wrażliwość procesu na wahania podawania. W tym celu stosujemy odpowiednie zasobniki jak również unikalny system nagarniania materiału lekkiego.

Przed uruchomieniem warto usunąć ciała obce i długie elementy, bo pogarszają równomierność prasowania i przyspieszają zużycie strefy roboczej. W praktyce pierwszym sygnałem poprawnego przygotowania wsadu jest wygląd początkowych brykietów. Dobrze ustawiony proces daje walec o równej powierzchni i stałej długości, bez wykruszania na krawędziach. Jeśli materiał jest niejednorodny, problem najczęściej nie wynika z samej prasy, lecz z tego, że do komory trafia mieszanka o różnej wilgotności i różnym uziarnieniu.

Dlaczego brykietowanie trocin, wiórów, słomy, celulozy i innych materiałów  się opłaca?

W zakładach stolarskich i tartacznych, jak również w dużych i małych zakładach produkujący odpad w postaci frakcji, brykietowanie wiórów drzewnych i trocin zwykle szybko przynosi korzyści logistyczne. Seria BrikStar zmniejsza objętość materiału nawet 8 razy, dlatego spada koszt magazynowania i liczba transportów potrzebnych do wywozu lub do wewnętrznego obiegu paliwa. Ten sam mechanizm działa przy słomie, pyle papierowym i odpadach włóknistych, które w stanie luźnym zajmują dużo miejsca. Prasowanie porządkuje też proces spalania, bo zamiast mieszaniny o zmiennej objętości powstaje paliwo o stałym kształcie.

Parametry gotowego brykietu i jego zastosowanie

Gotowy brykiet ma kształt cylindryczny, długość 30-50 mm i średnicę 55 albo 65 mm. W zakładach drzewnych najczęściej powstaje brykiet opałowy z trocin o wartości kalorycznej 15-18 MJ/kg, który można spalać w piecach, kotłach i urządzeniach spalających paliwa stałe. W kotłach zgazowujących zwarta forma paliwa pomaga lepiej wykorzystać wartość opałową, bo wsad podaje się równiej niż luźne trociny lub wióry. Całą reszta brykietów nie nadających się do spalania zmniejsza powierzchnie magazynową i znacząco obniża koszty transportu.

Znaczenie ma także logistyka wewnętrzna. Luźne trociny szybko wypełniają kontenery i wymagają częstego przemieszczania, a brykiet zajmuje mniej miejsca, mniej brudzi przy załadunku i łatwiej go policzyć w partiach. Przy stałej produkcji powstaje przewidywalny strumień paliwa albo surowca handlowego, co ułatwia planowanie odbioru i zapasów.

Włączenie brykieciarki BrikStar do istniejącego zakładu

Włączenie maszyny do istniejącego zakładu jest równie ważne jak sama wydajność prasy. Kompaktowa obudowa ułatwia ustawienie urządzenia przy źródle odpadu, a konfigurację można dopasować do kierunku montażu i sposobu podawania materiału. Najważniejsze elementy planowania to zasobnik, wysokość zasypu oraz sposób odbioru gotowego brykietu.

Jak połączyć maszynę z odpylaniem i istniejącym zasobnikiem?

Połączenie z linią odpylania najczęściej opiera się na dopasowaniu zasobnika do używanego systemu odciągu lub filtrów. Producent przewiduje także wersję bez własnego zasobnika, jeśli w zakładzie pracuje już zbiornik buforowy o odpowiedniej geometrii. Przy projekcie ustala się ustawienie maszyny z prawej albo lewej strony, kształt pokrywy górnej oraz dostosowanie sterowania do środowiska pracy.

Takie dopasowanie nie polega wyłącznie na dosunięciu maszyny do filtra. Trzeba zachować płynny spadek materiału, unikać ostrych załamań kanału i przewidzieć miejsce na pojemnik odbierający brykiet. Właśnie dlatego możliwość wyboru strony ustawienia oraz wykonania wersji bez zasobnika ma realną wartość przy modernizacji działającej hali.

Codzienny rozruch, zatrzymanie i kontrola pracy

Codzienny rozruch zaczyna się od sprawdzenia drożności zasobnika, łuków odprowadzających brykiet oraz zamknięcia drzwi inspekcyjnych. W trakcie pracy obserwuje się pierwsze brykiety, reakcję czujnika minimalnego poziomu materiału i temperaturę oleju hydraulicznego, bo te punkty najwcześniej sygnalizują wahania zasilania. Pracę warto kończyć przy możliwie pustej komorze prasującej.

Codzienna konserwacja powinna obejmować czyszczenie stref zapylenia oraz kontrolę połączeń roboczych. Przy materiałach niskotopliwych przydają się dodatkowa chłodnica i klimatyzacja, które stabilizują temperaturę oleju hydraulicznego oraz warunki procesu. Taka rutyna ogranicza nieplanowane postoje i pomaga utrzymać jednolity brykiet przez całą zmianę.

Jakość procesu i wyposażenie dopasowane do zakładu

Ocenę pracy brykieciarki najlepiej oprzeć na parametrach wejściowych oraz wyglądzie gotowego brykietu. Równa średnica, powtarzalna długość i brak rozpadu po wyjściu z prasy zwykle oznaczają, że nacisk, wilgotność i podawanie pozostają we właściwych proporcjach. Bezpieczeństwo i stabilność procesu wspierają także elementy wyposażenia standardowego, zwłaszcza czujnik poziomu materiału i drzwi inspekcyjne.

Ocena brykietu nie powinna kończyć się na samym pomiarze średnicy. Liczą się także spoistość po ostygnięciu, brak nadmiernego pylenia przy odbiorze i powtarzalność kolejnych sztuk w dłuższym cyklu. Takie obserwacje pozwalają szybko odróżnić chwilowy efekt rozruchowy od procesu, który utrzyma parametry przez całą zmianę.

Standard i opcje dopasowania

Wyposażenie standardowe obejmuje:

• łuki transportujące gotowy brykiet do pojemnika,
• czujnik minimalnego poziomu materiału w zasobniku,
• drzwi inspekcyjne.

Zakres dopasowania można rozszerzyć o elementy, które porządkują pracę konkretnego zakładu:

• zdalne sterowanie przez internet,
• dostosowanie sterowania do warunków firmy,
• zasobnik dopasowany do istniejących systemów odciągu i filtrów,
• zasobniki od 1m3 do 3m3 ,
• kształt zasobnika np. okrągły,
• ustawienie maszyny z prawej albo lewej strony,
• kolor z palety RAL oraz pokrywę górną dobraną do warunków pracy,
• dodatkową chłodnicę i klimatyzację dla materiałów niskotopliwych,
• wersję bez zasobnika, jeśli zakład posiada własny zbiornik.

Tak dobrana konfiguracja pozwala utrzymać ciągłość produkcji, ograniczyć ręczne przenoszenie odpadu i uzyskać brykiet o powtarzalnych wymiarach w pracy jedno – lub wielozmianowej.

FAQ